Het symbool van ons geloof is het kruis. Wie niet weet wie Jezus Christus is, wat zijn leven, lijden en opstanding inhouden, kan terecht uitroepen: „Wat een gruwel!” Wij, die weten wie die Christus aan het kruis is, zullen zeggen: „Hoezeer houdt Hij van ons!”
Tegenwoordig willen velen alleen maar over de verrezen Christus spreken en Golgotha vergeten. Vergetende dat Hij ons zei: „En wanneer Ik uit de aarde ben opgeheven, zal Ik allen tot Mij trekken“; Hij zei niet „vanuit de heerlijkheid“, maar sprak over het kruis. Het is Zijn lijden dat die aantrekkingskracht uitoefent die ons niet onverschillig kan laten.
Jezus doet niets tevergeefs; zijn hele leven is een volmaakte leer: „Ik ben de weg, de waarheid en het leven.“ Als Hij voor het kruis heeft gekozen, dan is dit de weg.
Zonder Christus is het kruis een schande, een vernedering, een straf. Daarom werd het gebruikt als afschrikwekkend middel voor ernstige misdaden, aangezien het een langzame en gruwelijke dood is. Maar “Zie, Ik maak alle dingen nieuw”. We moeten er daarom naar verlangen om die nieuwheid, het mysterie en de wijsheid die erachter schuilt te ontdekken… De heiligen verlangden naar het kruis, ze vroegen erom aan de Heer en al hun lijden werd klein voor hen. Zij ontdekten de schat die voor het oog verborgen was.
De meesten van ons zien het kruis nog steeds als een zware last; we verzetten ons ertegen als het op ons pad komt en gaan het zo vaak uit de weg. Maar we geloven, we geloven dat het de weg is en dat het onmetelijke schatten bevat. We verlangen ernaar het te beminnen zoals Jezus dat deed, zoals de heiligen Hem navolgden. Dus houd moed, we zijn op de goede weg!
Het ene is wat we voelen bij het kruis, het andere is wat we geloven. Bij het zien van Jezus, die aan het kruis tot een wond was geworden, schrok het oog; men had geen zin om naar hem te kijken, maar toch riep de centurion uit: „Waarlijk, deze man is de Zoon van God.”.
In zijn preken over het Hooglied vraagt de Heilige Bernardus zich af waarom deze man hem waarschuwt, ondanks alle schijn; terwijl Jezus daar tussen misdadigers hing, misvormd en verlaten.
De centurion stond voor hem; toen hij zag dat hij met die kreet was gestorven, herkende hij hem. Hij geloofde wat hij hoorde, en niet op basis van wat hij zag, en herkende de Zoon van God..
“Het oor hoort wat de ogen niet kunnen waarnemen. De uiterlijke verschijning bedroog de ogen; de waarheid drong door via het oor. De ogen verraadden zijn zwakheid, zijn misvorming, zijn ellende, zijn veroordeling tot de schandpaal. De oren herkenden hem als mooi en als Zoon van God”[1]
“De centurion verachtte niet wat hij zag, want hij geloofde in wat hij niet zag. Maar hij geloofde niet vanwege wat hij zag, maar ongetwijfeld vanwege wat hij hoorde, want het geloof volgt de boodschap.”[2]
Eerst geloven, dan begrijpen.
Wij geloven dan ook dat het kruis onmetelijke schatten herbergt; wij weten – omdat Christus het ons heeft gezegd – dat het kruis de manier is om Hem te volgen. „Als iemand Mij wil volgen, moet hij zichzelf verloochenen, zijn kruis opnemen en Mij volgen”[3].
Dit ten volle begrijpen en het met de ogen van de ziel aanschouwen, zal de beloning zijn voor het trouw geloven in wat we hebben gehoord. We moeten ons er dan ook naar streven onze oren te openen en te leven in overeenstemming met die waarheid die het geloof ons voorhoudt. We zullen ons die visie waardig tonen door gehoorzaam te zijn aan wat we hebben gehoord. Vol vertrouwen zullen we aanschouwen datgene waaraan we, na het te hebben gehoord, gehoorzaamheid betonen.
Moge de waarheid die wij hebben gehoord ons hart doordringen, moge God ons zicht zuiveren en ons een vreugdevol visioen schenken dat beantwoordt aan de verlangens van ons hart. Heer, laat mij zien! Laat mij zien waarin ik vast geloof, want ik heb het van U gehoord.
De Heilige Geest volgt dit proces in onze spirituele vorming: als we Christus willen zien, moeten we Hem eerst horen, om vervolgens te kunnen uitroepen: „Wat we hebben gehoord, hebben we gezien.“ De heilige Bernardus zegt ons: „Zijn glans is onmetelijk en jouw zwakke ogen kunnen die niet verdragen. Je kunt Hem horen, maar niet zien (…) het gehoor is de ontvanger van het woord van God.”[4]
Isaak hoorde de stem van zijn zoon Jakob, wat inderdaad klopte, maar hij voelde de armen en rook de geur van Esau. Het smaakte naar een geitje van huis, als een hert. Zijn andere zintuigen bedrogen hem, maar zijn gehoor toonde hem de waarheid.
De zekerste kennis wordt ons door het geloof geschonken; het omarmt wat de zintuigen niet waarnemen en zoekt geen ervaring. Het kent geen grenzen van de zintuigen of van het menselijk verstand. Er zijn dingen die ons oog niet kan zien. Het kruis moeten we aanschouwen met de ogen van de ziel, en totdat die voor ons opengaan, moeten we geloven. “Zalig zijn zij die geloven zonder gezien te hebben.” Laten we met meer zekerheid bezitten, laten we met meer vertrouwen volgen wat het geloof ons adviseert, laten we wantrouwend staan tegenover de zintuigen in datgene wat deze te boven gaat. “Wat het oog nooit heeft gezien, noch het oor heeft gehoord, noch enige mens heeft bedacht, dat draagt het geloof verborgen en bewaart het verzegeld in zichzelf.””[5]
Wat we nu als lelijkheid beschouwen, wat onze zintuigen afwijzen, zal mooi worden. „Het is misvormd voor de tastzin, misvormd voor het oog, misvormd, kortom, voor jouw misvormdheid, omdat je meer op je zintuigen vertrouwt dan op het geloof.”[6]
Willen we de verborgen wijsheid van het kruis begrijpen? Laten we geloven. Laten we geloven en God zal onze geestelijke ogen openen; laten we geloven en we zullen zien.
Achter dat kruis dat de zintuigen afschrikt, gaan ongeëvenaarde schatten en rijkdommen schuil die we willen ontdekken. Wij scheppen, en God zal ze ons tonen.
Het is een genade; laten we er elke dag om bidden. Toon ons, Heer, de wijsheid van het kruis, en laat ons ernaar verlangen zoals de heiligen dat deden, AVE CRUX, SPES UNICA!
[1] Preken over het Hooglied, Heilige Bernardus, Preek 28
[2] Idem
[3] Mt 16,24
[4] Preken over het Hooglied, Heilige Bernardus, Preek 28
[5] Preken over het Hooglied, Heilige Bernardus, Preek 28
[6] Idem
Ontdek meer van Friends of the Cross
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.